steeds een stapje

Na tien maanden in Oost rijst de vraag hoe ik verder zal gaan met mijn traject. Dat is lastig en leuk. Leuk omdat ik merk dat ik me hier echt thuis voel. Ik vind het een mooie organisatie met hele mooie mensen en een hele hoop leuke klussen. Er is veel te doen, er gebeurt een hoop en de maatschappij vraagt veel van ons. Ik kan daar genoeg aan bijdragen en doe dat ook met veel plezier.
Lastig omdat er wel veel veranderd is de afgelopen maanden. Toen ik hier begon leek het nog dat er best wel een plek voor mij beschikbaar zou komen. Er was sprake van leidinggevenden op mooie plekken in het korps die wellicht een andere baan zouden vinden en er leek ruimte voor kansen en ontwikkeling.
Daar is de laatste maanden veel in veranderd. De financiële positie van het korps is niet goed. Naast de bezuinigingen die de politie hoe dan ook raken heeft het Rotterdamse korps ook te maken met een negatieve uitkomst van de verdeling van het totale politiebudget. Tel daarbij op de vrijwel zekere komst van een Nationale politie en het plaatje wordt niet rooskleurig. Dat merk ik, er zijn minder kansen. Dat merken anderen, mensen maken minder loopbaanstappen in tijden van onzekerheid. Als er politieregio's moeten worden samengevoegd zullen er zeker plekken op mijn niveau verdwijnen.
En dat net op het moment dat ik formeel blauw ben geverfd, inclusief certficaten voor IBT (aanhoudings- en zelfverdedigingstechnieken, pepperspray, handboeien en wapenstok) en het prachtige "optreden in het publiek domein"
Vanaf volgende maand ben ik "formeel" plaatsvervanger op Oost, tot het einde van mijn  detachering. En dan?
Al met al voldoende stof tot nadenken. Ik spreek met HRM adviseurs, leidinggevenden bij politie en OM en richt tegelijkertijd mijn blik ook naar buiten. Verder spreek in in mijn vriendenkring en mijn netwerk over mijn dilemma's. Dat levert heel heel goede input en veel nieuwe inzichten op.

Toen ik aan dit jaar begon heb ik me gerealiseerd dat er in het laatste kwartaal veel onzekerheid zou komen. Die is er nu volop. Wat is me toen niet realiseerde is de enorme meerwaarde van support en feedback. Alleen daarom al zou ik deze periode nooit willen missen.